Bazı kapıları sadece babalar açar

210
0
PAYLAŞ

 

Aradan günler geçti, ancak aklımdan bir türlü çıkmıyor. İzmir’deki saldırıyı engelleyen kahraman polis Fethi Sekin’in şehit haberini vermek için polisler evine gider. Evde çocukları vardır. Kapı çalınır, ancak açılmaz. Şehit Fethi Sekin’in çocukları seslenir: “Babamız evde yok, kapıyı kimseye açamayız.”

İşte bu söz aklımdan çıkmıyor. Çocukların babalarına verdiği söz, babanın çocuklarına tembihi… Aklımdan çıkmıyor. Oysa kapıyı çalan baba olsa, çocuklar güle oynaya koşacaklar kapıya. Güvenlik nedeniyle açılmayan o kapı, onlar için dünyanın en güvenilir insanın kollarına atlamak için açılacak.

Böylesi bir dünyada babanın en önemli görevi, ailesine, çocuklarına güvenli bir yaşam sağlamak değil midir zaten? Fethi Sekin de, alacağı en önemli önlemi almış, çocuklarını tembihlemiş; “Evde yokken o kapı yabancılara açılmayacak!”

Oysa herkes için geçerlidir ki, insanın bazı kapılarını sadece baba açar.

Kimi zaman çocuğunu alır, anlatır. Hayatı, insanları, zoru, zorlukları.

Kimi zaman ilk kez yapılacak şeyler, babayla yapılır. Ya da ilk kez atılacak adımların kapısını, babalar açar çocuklarına. Her ne kadar içi pır pır etse de, her ne kadar korksa da baba, işi evlatlarının hayat kapılarını açmaktır. Kimi zaman göstere göstere, kimi zaman fark ettirmeden.

Hayatın kapılarını babalar açar. O en güvenilir el, o en güvenilir kucak, o en güvenilir ses, o en güvenilir cüsse açar bu kapıları. Kimi zaman anlatarak, kimi zaman hiç hissettirmeden. Bir babanın en önemli görevi, evlatlarına hayatın kapılarını açmaktır. Yavaş yavaş hayata katılsın diye, öğrete öğrete, usul usul. Bir babanın budur en büyük görevi.

Fethi Sekin’nin çocukları o kapıyı açtıklarında, artık birçok kapı istemeseler de onlar için açıldı ve belki de hayatın birçok kapısı ömür boyu kapalı kalacak.

O kapı Fethi Sekin’nin çocukları Tolunay, Nisa ve Dila için babanın yokluğuna açıldı. O kapı, babanın sonsuzluğuna açıldı. O kapı, babasızlığa açıldı. O kapı, yetimliğe açıldı.

Ve bir evlat için o kapı artık kapanmaz ya da bazı kapılar hiç açılmaz.