Savaşa neden karşı çıkmalıyız?

200
0
PAYLAŞ

Yanıtı çok basit bir soru değil mi? Hiç evelemeye gevelemeye gerek yok. Yanıtı çok basit. İnsanca, insan onuruna yakışır bir şekilde yaşamak için savaşa karşı çıkmak gerekir. Çocukların minik bedenlerinin bombalarla parçalanmaması için savaşa karşı çıkmak gerekir. Minicik bir çocuğun cesedinin bir daha kıyıya vurmaması için savaşa karşı çıkmalıyız.
Savaş kararı alındıktan sonra ya da birileri savaşmayı aklına koyduktan sonra, bombalama önce medya üzerinden başlar. Birileri sürekli olarak bu savaşın neden haklı olduğunu, savaş aslında barış getirmek için başlanacağını, savaşın insanları özgürleştireceğini falan anlatmaya başlar. Saçmalık dolu savaş övgüleri, beynimize şırınga edilir. Ne kadar güzel gelecek için savaşılması gerektiğini falan anlatırlar. Savaşınca nelerin daha güzel olacağını filan söylerler.
Unutmayın!!! Savaşta önce yalan bombaları atılır. İnanmayın!!!
Bomba yüklü savaş uçaklarından önce, yalanlarla yüklü medya havalanır. Yalan bombalarıyla. Hepimizi kandırmak için. Hepimizi, aslında hiç olmayacak bir şeye inandırmak için. Savaş için! Ölüm için! Kan için! İktidar için! Ve daha çok para için. Ve daha çok iktidar için. İnanmayın!
Nasıl ki Filistin’de çocuklar ölmeye devam ediyorsa… Nasıl ki sözde özgürleştirmek için işgal edilen Irak topraklarında vahşet sürüyorsa… Nasıl ki Suriye’de kan oluk oluk akmaya devam ediyorsa… İşte öyle yeni senaryolarla yeni vahşetlere zemin hazırlanıyor.
Köşe yazılarıyla, manşetleriyle, haberleriyle, televizyon programlarıyla, marşlarıyla karşımıza çıkıp diyorlar ki:
“Çiçekleri sevmeyin!… Denizleri sevmeyin!… Güneşi sevmeyin!… Çocuklarınızı sevmeyin!… Birbirinizi sevmeyin!…”
Onlar diyor ki:
“Namluları sevin!… Topu sevin!… Tüfeği sevin!… Kurşunu, bombayı sevin!… Kanı, vahşeti, parçalanmış insan cesetlerini sevin!…”
Hani dinden, hangi ırktan, hangi cinsten olursa olsun. Nerede ve nasıl bir savaşa dayatılıyorsa… Buna karşı çıkmak insanlık borcudur.
Bodrum’da kıyıya cesedi vuran çocuğu görmediniz mi? Utanmadınız mı insanlığınızdan? O çocuğun cesedini görünce kendi çocuğunuza sarılabildiniz mi? Yemek yiyebildiniz mi mesela? Ya da çocuklarını alıp parka mı götürdünüz hiçbir şeyi umursamadan? Uykularınız kaçmadı mı ya? Kaçmadı mı uykularınız?
Başka bir sebep aramaya gerek var mı?
Kıyıya cesedi vuran o minicik yavruyu düşünün. Sonra aklınıza kendi çocuklarınız, sevdikleriniz ve binlerce on binlerce yüzbinlerce insan cesedi gelsin.
Bari sadece bunun için karşı çıkın savaşa.