Babalar, kızlarıyla birlikte büyür

262
0
PAYLAŞ

Kadınlar, erkekler için, “Hep çocuk kalırlar… Biz kadınlar onları da çocuklarımızla beraber idare ederiz” derler. Doğru mu bilmiyorum. Çok da önemsemiyorum zaten. Fakat benim gelmek istediğim konu başka. Esas gelmek istediğim konu bir erkeğin kız babası olduktan sonra yaşadığı süreç.
Esas gelmek istediğim nokta, Mevlana’ın Şems’ine, dünyanın güneşine, toprağın suya kavuştuğu andan sonraki süreç. Bu süreci anlatmak… Pek kimsenin görmediği, pek bilmediği, pek anlamadığı, anlasa bile dile getiremediği, sadece yaşadığı bir gerçekliği anlatmak.
Biliyor musunuz? Kaç yaşında olursa olsun bir erkek, aslında kız babası olduktan sonra gerçekten büyümeye başlar. Kızı büyüdükçe o da büyür yani. Kızı büyüdükçe, o da  olgunlaşır.
Bir baba, kız babası olunca büyümeye başlar ama bir baba, kızını büyütmez. Büyümesine izin vermez. Olgunlaşmasına, büyümesine, gelişmesine izin vermez, veremez.
Kızı, babası için hep nar tanesi, bir tanesi, aşkı, biriciği, her şeyi, çocuğu olarak kalır.
Elbette ki zaman engellenemez. Gelişir, genç kız ve olgun bir kadın olur. Bir baba, kızı ile büyürken, kızını büyütmez. Dizinde, koynunda, kalbinde, kollarının arasında saklar. Kendi beninde o kız, büyümez. İzin vermez bir baba buna. Kollarının arasına alır onu ve kalbinin içinde saklar. Alır ki, zaman teğet geçsin. Sarar ki hayat alıp büyütmesin. Kucaklar ki, kirlenen dünyada büyümesin. O büyüyünce kirlenmez dünya, baba sardıkça güzeldir dünya. O kalp artık öyle atar. İçindekiyle birlikte. Misal bana göre iki hece, dört harf.
Ancak bir erkek gerçekte, bu süreç içinde büyür, olgunlaşır. Önce kızını kucağına aldığında, olgunluğa ilk adımını atar. Bir erkek işte o gün gerçekten büyümeye başlar. Artık dünyayı farklı algılar, farklı yorumlar. Kızını kucağına aldığında far keder ki, artık büyümesi gerekmektedir. Çünkü o sırada bir ikisi vardır ve bir de dünyanın geri kalanı. Artık büyümeye mecburdur o erkek. Büyümeye ve olgunlaşmaya.
Kızı okula başlar, baba hayatın yüksek lisansındadır. Kızı, genç bir kız olur, bir baba hayatın profesörüdür artık. Çünkü babalar, kızlarıyla büyür.
Tabi ki zamana direnilmez. Tabi ki zaman tersine akmaz. Ama bir babanın kızı hiç büyümez. Bir babanın kızı, ancak o baba göçüp gittikten sonra büyür, olgunlaşır. Bir baba kalbini bırakır, artık başka bir yerde, kızında yaşar o kalp.
Belki de bu yüzden, kızı olan babalar hiç ölmez. Unutulmazlar çünkü.
İşte bu yüzden, bir erkek kız babası olunca gerçekten büyümeye, olgunlaşmaya başlar. Çünkü bir erkek, kız babası olunca büyür ancak.